چهره دیگر چین
چین یک دولت قوی و مقتدر و زورگو دارد که با سانسور اینترنت و رسانه ها، چهره دلخواه خود از کشور را نشان می دهد. فکر می کنم این دولت در سال های گذشته چندین و چند مورد هم سرکوب جنبش های دهقانی و روستایی را داشته است.
چین گاهی برای ما چهره ای زیبا پیدا می کند. شهرهای زیبا، صنایع بزرگ و رشد اقتصادی اعجاب آور. اما به چه هزینه ای ؟
۳. کلی آدم هست و چند قطار. به همین خاطر مردم از پنجره داخل می شوند.
۴. صف خرید کارت قرعه کشی و لاتاری
۱۲. صف فروش خون که امروزه به تنها راه استمرار زندگی دهقانان تبدیل شده
۵۸. بچه ها هر روز چهار بار برای رفتن به مدرسه از این پل رد می شوند
شک نیست که هر کشوری خوبی هایی دارد و مشکلاتی. مشکل با فقر در چین بیش از یک میلیارد نفری نیست. مشکل من با دروغ گفتن دولت است. دولتی که می خواهد چهره ای زیبا داشته باشد و برای اینکار مردم را سرکوب می کند. می دانستید که بدون حضور یک مامور پلیس چینی، حق رفت و آمد بین شهرهای آنجا را ندارید ؟ چون شاید واقعیت را ببینید.
کوچ به اوبونتو
اولین سوییچ کامل من از ویندوز به لینوکس، با اوبونتو بود اما پارسال که لپ تاپ جدیدم رو خریدم، اوبونتو روش نصب نشد و به همین دلیل رفتم سراغ فدورا اما از همون موقع هم تصمیم ام این بود که به اوبونتو برگردم.
هفته قبل که خبر رسیدن اوبونتوی نسخه ۷ منتشر شد، تصمیم گرفتم تصمیم رو عملی کنم و دنبال سی دی گشتم. امروز بالاخره با لطف بهترین دوستانم، سی دی به دستم رسید و نسخه زنده اش رو روی سیستم ام تست کردم. عالی بود. تمام سخت افزارهای لپ تاپ من رو می شناسه و حتی چیزهایی که در ویندوز هم بسیار به سختی راه می افتند به راحتی کار می کنند. در نسخه زنده که بریل کار می کرد (محیط کار سه بعدی لینوکس) و همه چیز عالی بود. خوشحالم. الان مشغول کپی کردن تنظیمات و فایل های لینوکس قبلی (فدورا ۶) روی کامپیوتر خونه هستم تا بعد هر دو رو به اوبونتو تغییر بدم. بعد از این تغییرات که یک روز بیشتر طول نمی کشه بر می گردم به زندگی سابق. دوازده روز هم مهان داشتیم: ساندر و مارلی (جهانگردانی که با ماشین خودشون دنیا رو می چرخیدند) و به خاطر مشکلاتی هم که با این وبلاگ دارم، شاید برم روی بلاگ اسپات!
می پذیرم که دبیان و فدورا مفصل تر و شاید بهتر از اوبونتو هستند ولی من جامعه اوبونتو و انسانیت پشت مفاهیم اون رو خیلی دوست دارم.
برای اطلاعات بیشتر به سایت فارسی اوبونتو مراجعه کنید.
جادی برگشت
جادی اینجاست. برگشته. سالم و سلامت. از فردا دوباره وبلاگ ها رو می نویسم و به کارهای سابق بر می گردم. دوره دو هفته ای بسیار جالبی بود (:
جادی اینترنت را ترک می کند
نه ! وحشت زده نشین. فقط برای یک هفته.
من جادی از شنبه بیست و پنجم تا شنبه یک اردیبهشت به مت یک هفته از اینترنت دور می شوم.
در اصل هفته گذشته هم اینترنت نداشتم و همینطور هفته قبلش و با خفت و خاری روزهای زوج در ماشین دنبال اینتنرت باز در شهر پرسه می زدم ولی هفته آینده با عزت و افتخار اعلام می کنم که به اینترنت دست نخواهم زد و مثل معتادها جیب هایم را هم برایش نخواهم گشت !
اگر کار خیلی واجبی داشتید زنگ بزنید یا به آدرس لیلا ایمیل بفرستید. خوش باشید و خرم تا شنبه که بهتر از قبل ببینمتان.
دسترسی به اینترنت: صفر
سلام دوستان. به اینترنت هیچ دسترسی ای ندارم. حداکثر دو سه روز یکبار در حالت ایستاده !
خلاصه تا برقراری اینترنت مجدد وبلاگ نیمه تطعیل. امیدوارم بیشتر از یکی دو روز طول نکشه.
شخصی ؟ مشغول پایان نامه هستم. یعنی مشغول اینکه ببینم اصولا می شه دفاع کنم یا نه باید بیخیال شم. جاگلینگ (پرتاب کردن سه توپ به هوا) تمرین می کنم . این مهمترین کارهای این چند وقت است. برنامه تایپ هم به زودی تموم می شه.
